Monaster Wysoko-Pietrowski – prawosławny stauropigialny męski klasztor w Moskwie. Założony w XIV w. przez metropolitę kijowskiego Piotra II, funkcjonował do 1918, gdy został zamknięty przez władze radzieckie. Do 1935 mnisi klasztoru współtworzyli największą w ZSRR nielegalną prawosławną wspólnotę monastyczną. Monaster Wysoko-Pietrowski został reaktywowany w 2009.
Historia Początki Dokładna data powstania klasztoru nie jest znana. Inicjatorem jego powstania był metropolita kijowski Piotr II. Mogło to nastąpić w latach 1315–1317, tj. jeszcze przed przeniesieniem przez metropolitę swojej stałej rezydencji do Moskwy (miało to miejsce w 1325B. Gudziak, Kryzys i reforma. Metropolia kijowska, patriarchat Konstantynopola i geneza unii brzeskiej, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008, 978-83-227-2899-4, s.24.). Piotr sam wybrał miejsce dla założenia monasteru i wskazał jego patronów – Piotra i Pawła. W 1339, gdy Patriarchat Konstantynopolitański kanonizował metropolitę Piotra, został on nowym patronem klasztoru.