Wino musi być tłoczone z przynajmniej trzech spośród bordoskich odmian cabernet sauvignon, cabernet franc, merlot i malbec.
Historia Region winiarski Bergerac tradycyjnie pełnił rolę przejściową między regionem Bordeaux, a położonym w górę rzeki wyżynami. Znaczące niegdyś winnice Périgord zostały spustoszone przez filokserę i nie zostały odtworzone. Historyczne znaczenie regionu Bergerac uchroniło go przed podobnym losem.
Winorośl uprawiano w regionie od czasów rzymskich. W 1255 miasto Bergerac poddało się angielskiej koronie i odtąd dostarczało wino na Wyspy Brytyjskie. Wysunięta pozycja i strategiczne znaczenie zapewniło mu liczne prawa i przywileje. Bergerac miało prawo poboru cła od wina z leżących powyżej terenów, spławianego rzeką Dordogne. Znacznie ważniejszy okazał się przywilej eksportu własnego wina do Nowego Świata pomimo wcześniej udzielonego regionowi Bordeaux prawa. Przywilej został potwierdzony po wycofaniu się Anglików z kontynentu po wojnie stuletniej (1453) i ponownie w 1520 przez Franciszka I Walezjusza. Dzięki temu region nadal czerpał korzyści z handlu z Anglią. W XVI wieku wojny religijne podzieliły region Périgord. W Bergerac przewagę mieli hugenoci, co zaowocowało zacieśnieniem stosunków z Niderlandami.