Wojna syjamsko-kambodżańska – wojna między królestwem Ajutthaja pod wodzą króla Naresuana a królestwem Kambodży, w której Naresuan pobił południowego sąsiada, zabezpieczając sobie południową flankę, przed ostatecznym rozprawieniem się z birmańskim zagrożeniem dla jego królestwa od zachodu i północy.
Koronowany w 1590 roku na króla Naresuan za główny swój cel uważał ochronienie kraju przed atakiem birmańskim. W tym celu potrzebował zabezpieczyć sobie tyły, by nie paść celem agresji z dwóch stron, jak to miało miejsce w roku 1587. W 1592 roku Naresuan miał gotową znaczną armię, ale zanim zdążył rozpocząć ofensywę, nastąpiła ostatnia inwazja birmańska. Pobiwszy Birmańczyków w lutym 1593 roku, w maju tego samego roku Naresuan uderzył na Kambodżę ze stutysięczną armią, wspartą znaczną flotą (według kronik khmerskich armia syjamska była o połowę mniejsza).