działalności organizacyjno-twórczej białoruskiego PEN-Centrum (później honorowo wiceprezesem). Wchodził w skład Międzynarodowego Stowarzyszenie Krytyków Literackich. Zajmował się oświatą i obroną praw człowieka. Kilka ostatnich lat życia znajdował się na leczeniu w Norwegii, gdzie zmarł 4 marca 2005 roku.
Twórczość Carlos Sherman debiutował jako twórca literacki w 1952 roku na łamach prasy argentyńskiej. Od 1964 roku publikował swoje prace w prasie białoruskiej. Od 1975 roku tworzył w języku białoruskim. Był autorem zbiorków poezji Dożdż u Karaliszczewiczach (przekład Ryhora Baradulina, 1984), Sny (przekład z języka hiszpańskiego Ryhora Baradulina i Wasila Siomuchy, 1998), esejów Tajamnicy poczyrku (1994). Tłumaczył z języka hiszpańskiego na rosyjski i białoruski, a także z białoruskiego na hiszpański. Wykonał przekład z hiszpańskiego na rosyjski powieści Czarny zagon kolumbijskiego pisarza Manuela Zapaty Olivelli, opublikowany na łamach czasopisma „Nioman” w 1967 roku. Wraz z Walancinem Tarasem przetłumaczył z hiszpańskiego na rosyjski powieść Gabriela Garcíi Márqueza Jesień patriarchy (Moskwa, 1978). Tłumaczył na język białoruski utwory różnych autorów, m.in. Nicolása Guilléna, Gabriela Garcíi Márqueza, F. Pitta Rodriguesa, A. Texado Gomeza.