W ramach trasy Piosenka nie zna granic Filipinki wystąpiły także dwukrotnie na pokładzie statku MS Batory, którym płynęły do Kanady.
1966 I trasa koncertowa – Filipinki i my – od stycznia do lipca Impresariat – Wojewódzka Agencja Imprez Artystycznych w Sopocie Kierownik organizacyjno-administracyjny – Zbigniew Mirosław Kierownik artystyczny – Jan Janikowski Choreografia – Witold Gruca Akustyk – Czesław Grychczyński
Prowadzenie – Jerzy Górny i Włodzimierz Patuszyński Akompaniament – Jan Janikowski (fortepian), zespół jazzowy Warszawscy Stompersi Artyści towarzyszący – Aleksander Nizowicz – solista
Trasa podzielona była na dwa etapy – pierwszy, polski trwał od stycznia do końca marca i w jego ramach odbyło się około 120 koncertów. W kwietniu Filipinki brały udział w zdjęciach do filmu Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz Marynarka to męska przygoda. Z końcem maja zespół wyruszył na drugą część trasy do NRD, gdzie w północno-wschodniej części kraju dał kilkanaście koncertów. Trasa została przerwana w lipcu ze względu na chorobę jednej z wokalistek.