W ramach Komitetu prowadziła monitoring łamania praw człowieka w Polsce, zwłaszcza w zakresie wymiaru sprawiedliwości i więziennictwa. Na początku 1989 roku wraz z dyrektorem duńskiego Departamentu Więziennictwa i Probacji i przy udziale Polskiego Komitetu Helsińskiego przeprowadziła monitoring polskich więzień. W następstwie monitoringu Duński Komitet Helsiński przy współpracy z duńskim Departamentem Więziennictwa i Probacji rozpoczął na szeroką skalę prace związane z reformą polskiego systemu penitencjarnego i kodeksu karnego wykonawczego. Między innymi ze środków duńskiego Funduszu Demokratyzacji współorganizowała w Danii szkolenia i seminaria dla funkcjonariuszy więziennictwa, kadry kierowniczej oraz kuratorów sądowych i polityków. Po roku 1994 podobnymi działaniami objęto również przestępczość nieletnich, w tym formy karania, standardy w pogotowiach opiekuńczych i zakładach poprawczych, działalność prewencyjną i współpracę z władzami socjalnymi, kuratorami sądowymi i organizacjami pozarządowymi. W sumie zorganizowała w Danii szkolenia i seminaria dla około 24 grup liczących od 20 do 28 osób.