Trzy miesiące mieszkał w Kiszyniowie, miesiąc w Belgradzie, następnie w Warszawie, Wilnie i Sztokholmie, bywał w Kijowie. Żyjąc w Szwecji był członkiem rady i sekretarzem ds. Europy Wschodniej w organizacji LGBT działaczy kultury państw Europy Północnej „Tupilak”, a także aktywistą organizacji „Białorusini Szwecji”. Po półtora roku mieszkania w Sztokholmie zwrócił się wraz ze swoim partnerem o azyl polityczny w Szwecji. Jego prośba została jednak odrzucona.
Siarhiej Androsienka nazywany jest przez niezależne białoruskie media liderem białoruskiego ruchu gejowskiego. Często udziela dla nich komentarzy w sprawach dotyczących LGBT na Białorusi.
Poglądy Siarhiej Androsienka ma bardzo negatywny stosunek do przywódcy Białorusi Alaksandra Łukaszenki, którego nazywa „tyranem”. Jednocześnie nierzadko krytykuje polityków opozycji, jeżeli ci, jego zdaniem, przejawiają homofobiczną postawę. Negatywnie odniósł się m.in. do wypowiedzi lidera Młodego Frontu Dzmitryja Daszkiewicza, w której ten stwierdził, że wolałby jako prezydenta Łukaszenkę, niż geja.
Życie prywatne Siarhiej Androsienka od 2010 roku jest w związku z partnerem. Jest ateistą.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Białoruscy działacze na rzecz LGBT Kategoria:Białoruscy działacze praw człowieka Kategoria:Członkowie Młodzieży BNF Kategoria:Urodzeni w 1988 Kategoria:Ludzie związani z Mińskiem