Historia Pierwotnie budynek został wzniesiony jako Fort Tegart Megiddo, służący brytyjskiej policji Mandatu Palestyny. Był on położony w strategicznym miejscu u styku Doliny Jezreel i Wadi Ara. Brytyjczycy mogli stąd kontrolować całą okolicę oraz nadzorować transport ludzi i towarów przepływających z równiny przybrzeżnej do Galilei. Pod koniec wojny domowej w Palestynie na wiosnę 1948 fort został opuszczony i szybko zajęty przez arabskie milicje. W trakcie I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili pod koniec maja 1948 operację Erez, w trakcie której po ciężkich walkach zajęli fort. Po wojnie, w pobliżu fortu przebiegała granica Jordanii (od 1948 okupowała tereny Samarii i Judei). Z tego powodu fort pozostawał pod kontrolą Sił Obronnych Izraela. Wojna sześciodniowa w 1967 przyniosła zmianę przebiegu granic państwowych, dzięki czemu na początku lat 70. XX wieku fort Megiddo przekształcono w wojskowe więzienie. Odsiadywali tu wyroki skazani na długie wyroki. Gdy w 1987 wybuchło palestyńskie powstanie intifada, w więzieniu zaczęli coraz częściej pojawiać się internowani więźniowie zatrzymanie przez izraelskie siły bezpieczeństwa. Odpowiedzialność za zakład karny przejęła wówczas żandarmeria wojskowa. Jesienią 2002 doszło do spektakularnej próby ucieczki z więzienia.