Podczas ofensywy gen. Aleksieja Brusiłowa został ranny 5 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką zwaną również „Polską Górą”. Po wyleczeniu, powrócił do pułku, gdzie przebywał do tzw. kryzysu przysięgowego 28 października 1917 roku, kiedy to 6 pułk piechoty został rozwiązany. Ponieważ posiadał obywatelstwo austriackie, tego samego dnia został wcielony z poboru, wraz z całym II baonem 6 pułku piechoty, do armii austriackiej, do 13 pułku piechoty. Służył tam aż do rozwiązania armii austriackiej. Za udział w walkach pułku został odznaczony austriackim Medalem za Odwagę II klasy.
Po skończeniu działań wojennych, 9 listopada 1918 roku, powrócił do Lwowa, gdzie został schwytany przez Ukraińców i osadzony w areszcie. Po kilkunastu dniach więzienia uciekł z aresztu. 24 listopada 1918 roku wstąpił do 1 pułku Strzelców Lwowskich, do kompanii dowodzonej przez kpt. Bernarda Monda. Następnie z całą kompanią i dowództwem przeniósł się do 5 pułku piechoty Legionów. Brał udział we wszystkich walkach obrony Lwowa. 27 lutego 1919 roku odnalazł dawnego kolegę z harcerstwa Leopolda Kulę i przeniósł się do sławnej wówczas Kompanii Szturmowej por. Jankowskiego–Jasińskiego, do Grupy Operacyjnej dowodzonej przez płk.