Joseph Bayma (ur. 9 listopada 1816 w Ciriè, zm. 7 lutego 1892 w Santa Clara) – włoski matematyk, chemik i jezuita. Jest znany z prac związanych ze stereochemią i matematyką.
Życiorys Do zakonu jezuitów dołączył 5 lutego 1832 roku. Wstąpienie do zakonu wiązało się z rozpoczęciem edukacji na wyższym poziomie. Bayma studiował matematykę. Zgłębiał również wiedzę z zakresu fizykiNewAdvent.org. Interesowała go także poezja i muzyka, grał na pianinie i organach. Jakiś czas po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w seminarium w Bertinoro. W 1848 roku doszło do rewolucji i walk związanych z włoską Wiosną Ludów. W jej wyniku wzrosły nastroje antyklerykalne i Bayma wraz z wieloma innymi jezuitami, bojąc się o swoje bezpieczeństwo, opuścili Włochy. Bayma osiadł w Algierze gdzie pracował jako misjonarz. W 1850 roku wrócił do Italii, gdzie sytuacja zdążyła się już ustabilizować. Został dyrektorem seminarium w Rzymie. W 1858 roku ponownie jednak opuścił ojczyznę, został bowiem mianowany dyrektorem wydziału filozofii w prowadzonej przez jezuitów uczelni w Stonyhurst. Nauczał tam przez siedem lat. Oprócz obowiązków dydaktycznych prowadził własne badania, co zaowocowało publikacjami. Jedna z nich, napisana w 1863 roku, była dyskutowana przez Royal Society.