Pomimo braku wsparcia ze strony garnizonu z Maubeuge, Jourdan dysponował przewagą liczebną 2:1. Francuzi wciąż byli entuzjastami taktyki, która dała im zwycięstwo w bitwie pod Hondschoote.
Historyk Michael Glover portretuje Carnota jako człowieka przejawiającego skłonność do wtrącania się w zakres cudzych kompetencji. W taki sposób scharakteryzował wpływowego politycznie członka Komitetu Ocalenia Publicznego:
Zdolności Carnota jako “organizatora zwycięstwa” nie podlegały dyskusji, jednak jego umiejętności taktyczne były znikome. Ułomność tę tuszował poprzez staranne przepisywane historii. Zdawałoby się, że wydzielenie 20 tys. ludzi na potrzeby oddziałów osłonowych – pozostawiając 45 tys. ludzi do dyspozycji Armii Północnej – nie powinno przysparzać większego problemu. Jednak zostało to źle zrealizowane. Carnot nalegał na przeprowadzenie podwójnego okrążenia (jego ulubionego manewru), połączonego z frontalnym natarciem. Doprowadziło to rozproszenia przewagi liczebnej Francuzów”