Eliasz – bizantyński filozof neoplatoński, żyjący w VI wieku, przedstawiciel szkoły aleksandryjskiej.
Postać Dawid, wraz z, równie co on enigmatycznymi, Dawidem i Stefanem, należy do ostatniego pokolenia aleksandryjskiej szkoły neoplatońskiej, której najwybitniejszymi przedstawicielami byli Amoniusz, syn Hermiasza i jego uczniowie Jan Filopon i Olimpiodor, a poniekąd także Symplicjusz. Niedawno opublikowany rękopis z XIII/XIV wieku komentarza do Analityk I, który wymienia Eliasza jako autora, sugeruje, że pełnił on urząd prefekta Ilyricum w Cesarstwie Bizantyńskim. W Novelli CLIII cesarza Justyniana z 12 grudnia 541 roku istotnie jest wymieniony prefekt o imieniu Eliasz. Ze względu na rzadkość tego imienia w kręgach ludzi świeckich, badacze skłaniają się do zdania, że prefekt Justyniana i komentator Arystotelesa to jedna i ta sama osoba. Sporne jest natomiast, czy Eliasz był uczniem Olimpiodora przed objęciem urzędu, czy po jego opuszczeniu. Olimpiodor działał czynnie w Aleksandrii od połowy lat 20. VI wieku do późnych lat 60., co zostawia szeroki margines dla umiejscowienia w czasie studiów filozoficznych Eliasza.