thumb|Shitao – autoportret. Narodowe Muzeum Pałacowe w Tajpej thumb|Wiosna nad rzeką Min. Cleveland Museum of Art thumb|Wodospad Mingxianquan w górach Hutouyan. Sen-oku Hakuko Kan w Kyoto Shitao (), właśc. Zhu Ruoji (朱若極); ur. ok. 1630 lub 1641; data śmierci niepewna: ok. 1707, 1710, 1720 lub 1724 – chiński malarz, tworzący we wczesnych latach panowania dynastii Qing.
Spokrewniony był z obaloną przez Mandżurów cesarską dynastią Ming. Jego rodzina wywodziła się od starszego brata pierwszego cesarza dynastii Ming, Hongwu. Po upadku dynastii, w wieku 14 lat wstąpił do klasztoru buddyjskiego, by 6 lat później udać się na górę Lushan; przyjął imię zakonne Daoji (道濟), nigdy jednak nie wiódł typowego żywota mnicha. Większość życia spędził w południowych Chinach, jednak wiele podróżował po kraju, przebywając nawet dwa lata w Pekinie na dworze cesarza Kangxi. Ostatecznie osiadł w Yangzhou, gdzie zarabiał na życie malując i projektując ogrody dla elity.
Zaczął malować już jako chłopiec i był prawdopodobnie najoryginalniejszym z wczesnych malarzy qingowskich;