Geologia i morfologia Płaskowyż Pleszywski jest najlepiej wykształconym płaskowyżem krasowym na obszarze całego Krasu Słowacko-Węgierskiego. Jego bardzo strome zbocza, w górnych partiach zwykle skaliste i urwiste, wznoszą się o 320–400 m ponad otaczające go doliny. Powierzchnia płaskowyżu jest stosunkowo płaska i wznosi się równomiernie od ok. 560 m na skraju południowym do ok. 780 m na skraju północnym. Nieliczne wzniesienia wyrastają nie więcej niż o 50–60 m ponad powierzchnię płaskowyżu. Najwyższym wzniesieniem jest Štít (851 m) w północnej części płaskowyżu. Inne znaczniejsze wzniesienia to Červený kopec (802 m) w północno-wschodniej części płaskowyżu, Železne vráta (737 m) w części północno-zachodniej, Ostrý vŕšok (775 m) i Dubník (696 m) w części zachodniej, Malý vrch (744 m) w części środkowej oraz Lúčka (579 m) w części południowej. Warta wspomnienia jest również Gerlašská skala (752 m) na północnej krawędzi płaskowyżu.