Cały płaskowyż zbudowany jest z triasowych wapieni i dolomitów. Główny zrąb budują wapienie typu „wetterstein”, pochodzące ze środkowego triasu. Spoczywające w ich podłożu nieprzepuszczalne warstwy „werfeńskie” ukazują się jedynie na północnym skraju płaskowyżu i szybko zapadają w głąb w kierunku południowym. W środkowej części płaskowyżu znajdziemy także górnotriasowe wapienie „tisovské”, zaś na północnym krańcu „planiny” ukazują się w postaci poprzecznych pasów i inne typy wapieni, jak „reiflingen” czy „steinalm”.
Zjawiska krasowe Płaskowyż charakteryzuje się ogromnym bogactwem zarówno powierzchniowych, jak i podziemnych zjawisk krasowych. Do tych pierwszych należą m.in. zróżnicowane formy lapiazu, leje krasowe, uwały, ponory, wywierzyska. Do tych drugich – rozliczne jaskinie, studnie krasowe i podziemne cieki wodne.
W krajobrazie płaskowyżu zwraca uwagę przede wszystkim znaczna ilość lejów krasowych, rozsianych po całym jego terenie. Od najmniejszych, o średnicy kilkunastu metrów i głębokości nie przekraczającej 3-5 metrów po olbrzymie zapadliska o dwustumetrowej i większej średnicy oraz trzydziestometrowej głębokości. Na 1 km² jest ich nieraz 10-15.