Po raz kolejny pokonał Hiszpanów 4 września pod Montlouis, zdobywając 14 wrogich armat i odzyskując część prowincji Roussillon.

We wrześniu 1793 roku, po usunięciu Barbantane'a, Dagobert został głównodowodzącym Armii Wschodnich Pirenejów. Zwolnił to stanowisko po porażce z 27 września pod Truillas z rąk armii generała Ricardosa.

Upadek i powrót do łask Po porażce poniesionej pod Truillas Dagoberta odwołano z Armii Wschodnich Pirenejów i wezwano do Paryża, by wytłumaczył się ze swojego postępowania. Został uwięziony, lecz po pewnym czasie zwolniono go i przywrócono na poprzednie stanowisko na czele Armii Wschodnich Pirenejów. Po powrocie do Perpignan w marcu 1794 roku, nie mógł wyegzekwować od Dugommiera przekazania mu kilku batalionów (w sile 12 000 piechurów oraz 600 jeźdźców), które miały znaleźć się w jego dyspozycji. Niemniej jednak uderzył na Katalonię, gdzie udało mu się usunąć kilka pozycji wroga oraz odnieść szereg zwycięstw, m.in. zdobyć Urgell w dniu 10 kwietnia 1794. Jeszcze w tym samym miesiącu zmarł w Puigcerdà z powodu choroby.