W marcu 1792 roku Marceau został mianowany podpułkownikiem jednego z batalionów armii rewolucyjnej w Eure-et-Loir. Uczestniczył w obronie Verdun w roku 1792, a jego oddział otrzymał zadanie złożenia propozycji kapitulacji stronie pruskiej. Brak motywacji do walki, udzielający się garnizonowi Verdun, wywołał niezadowolenie władz rewolucyjnych. Pomimo kompromitacji pod Verdun, Marceau dostał kolejną szansę jako kapitan w służbie zawodowej. Jednak w początkowych miesiącach 1793 roku, Marceau wraz z innymi oficerami podejrzanymi o przyczynienie do porażki został aresztowany i spędził pewien okres w więzieniu.
Powstanie w Wandei Wkrótce po wyjściu z więzienia Marceau wziął udział w obronie Saumur przed powstańcami wandejskimi. Wyróżnił się 10 czerwca 1793 pod Saumur, wyswobadzając z rąk Wandejczyków posła Pierre’a Bourbotte’a. Konwent postanowił – w ramach dowodu wdzięczności od narodu – przyspieszyć jego awans. Po pomyślnym zakończeniu bitwy pod Chantonnay (5 października 1793) nadano mu – na razie tymczasowo – stopień generała brygady. 17 października Marceau odegrał istotną rolę w doprowadzeniu do zwycięstwa pod Cholet.