Konstanty Kononowicz ros. Константин Лукич Кононов (ur. 11 listopada 1892 w Łodzi, zm. 17 stycznia 1988 w San Francisco) – rosyjski wojskowy, rotmistrz dyplomowany Wojska Polskiego, nadkomisarz Straży Granicznej.
Życiorys W 1910 roku ukończył gimnazjum filologiczne w Chersoniu, w 1911 roku Konstantynowską Szkołę Artylerii, zaś w 1913 roku szkołę kawaleryjską w Jelizawetgradzie. Służył w stopniu podporucznika w 8 Pułku Dragonów. Brał udział w I wojnie światowej. Od połowy grudnia 1914 roku służył w oddziale karabinów maszynowych 8 Dywizji Kawalerii. W połowie czerwca 1915 roku objął dowodzenie oddziałem łączności saperów 8 Pułku Dragonów. W marcu 1916 roku awansował do stopnia porucznika, zaś we wrześniu tego roku sztabsrotmistrza. Od połowy kwietnia 1917 roku służył w sztabie 8 Dywizji Piechoty. Latem 1918 roku wstąpił do wojsk Białych na Syberii. Został oficerem wydziału operacyjnego sztabu Armii Syberyjskiej. Od początku maja 1919 roku, w stopniu podpułkownika, pełnił funkcję szefa sztabu VIII Kamskiego Korpusu Armijnego. W połowie sierpnia tego roku objął funkcję wykładowcy taktyki w szkole instruktorskiej piechoty. Pod koniec listopada tego roku został szefem sztabu twierdzy Władywostok. W kwietniu 1920 roku objął funkcję szefa sztabu Orenburskiej Brygady Kozackiej na Zabajkalu.