thumb|Adwentystyczne zrozumienie wizji proroka Daniela i apostoła Jana (1863) Eschatologia adwentystów dnia siódmego – nauka adwentystów traktująca o rzeczach ostatecznych człowieka i świata. Adwentyści dnia siódmego mają unikalną eschatologię, bazującą na historiozoficznej wykładni proroctw biblijnych. Ważnymi punktami ich eschatologii jest Paruzja Chrystusa, która zapoczątkuje tysiącletnie królestwo. Paruzja zostanie poprzedzona prześladowaniami tych wszystkich, którzy czczą sabat. Po tysiącletnim królestwie nastąpi powszechne zmartwychwstanie, po którym niewierzący zostaną ukarani wieczną anihilacją.
Ogólna charakterystyka Eschatologia odgrywa ważną rolę w adwentystycznej doktrynie. Źródłami dla adwentystycznej eschatologii są przede wszystkim biblijne Księgi Daniela i Apokalipsy św. Jana, mowy eschatologiczne Jezusa zapisane w Ewangelii Mateusza (24 rozdział), Marka (13 r) i Łukasza (21 r), jak również przytacza się wiele innych wersetów Biblii. Klasycznym adwentystycznym komentarzem jest Daniel and the Revelation autorstwa Uriaha Smitha. Pisma Ellen G. White również odegrały wielki wpływ, zwłaszcza „Wielki bój”, który od połowy XX wieku był już głównym źródłem.