Żołnierzy VI Batalionu I Brygady Legionów Polskich we Lwowie, członkiem Obywatelskiego Komitetu Zimowej Pomocy Bezrobotnym i Wojewódzkiego Komitetu Pomocy Ofiarom Powodzi.

II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej pozostał na czele Polskiego Eksportu Naftowego, przemianowanego na Wojenny Związek Naftowy. 17 września 1939 znalazł się z rodziną w Rumunii. Tam zajmował się odzyskaniem należących do Polski cystern oraz zakupionej przed wybuchem wojny. W 1940 wyjechał z rodziną do Francji. Po klęsce tego kraju nie zdołał go opuścić i do 1942 mieszkał w Grenoble, gdzie od listopada 1940 do lutego 1942 pracował jako kierownik działu finansowego delegatury Polskiego Czerwonego Krzyża. 3 stycznia 1942 zmarła mu żona. We wrześniu 1942 przedostał się przez Hiszpanię i Portugalię do Wielkiej Brytanii. Od 1 lutego 1943 pracował jako kierownik Referatu Energetycznego w Ministerstwie Przemysłu, Handlu i Żeglugi Rządu RP na uchodźstwie. od 4 listopada 1944 przebywał w USA, gdzie z ramienia rządu polskiego miał negocjować kwestie pomocy gospodarczej dla Polski.