Ludwik Janowski (ur. 7 sierpnia 1878 w Mławie, zm. 18 listopada 1921 w Wilnie) – historyk kultury i oświaty.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Kijowskim, następnie na UJ pod kierunkiem Józefa Tretiaka. Doktorat w 1909. Od 1912 docent, od 1913 profesor literatury ruskiej na UJ (w tym samym roku ustąpił z katedry). Do 1919 był rektorem Polskiego Kolegium Uniwersyteckiego w Kijowie. Od 1919 profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Zajmował się dziejami kultury polskiej na Wschodnich Kresach Rzeczypospolitej. Był też historykiem dziejów Uniwersytetu Wileńskiego.
Wybrane publikacje Uniwersytet Wileński i jego znaczenie, Lwów: Macierz Polska 1903. Političeskaâ děâtel’nost Petra Skargi: istoričeskaâ monografìâ, Kìev 1907. Lata uniwersyteckie Słowackiego, Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych 1909. Historiographie der Wilnaer Universität, Cracovie 1910. Uniwersytet Charkowski w początkach swego istnienia (1805-1820), Kraków: Akademia Umiejętności 1911. Ateny Litewskie. Zagajenie kursu pt.: Historya Uniwersytetu Wileńskiego wykład specyalny z fundacyi XX. Lubomirskich miany dnia 23-go i 24-go października 1912 r. na Uniwersytecie Jagiell.