w sali Śniadeckich, Kraków: nakładem autora 1912. Iwan Gonczarow, Kraków 1913. O tak zwanej „Historyi Rusów”, Kraków 1913. L’instruction publique en Pologne après les partages, Lausanne: La Pologne et la Guerre 1916. Litwa i Polska, wyd. 2, Lausanne 1916 http://www.polona.pl/item/518457/2/. Les théories néo-lithuaniennes et la vérité historique, Lausanne 1916. Wilno. Eesquisse historique, Lausanne 1916 http://www.polona.pl/item/493884/0/. La politique Allemande en Lithuanie. 2, Lausanne 1917. Rzut oka na usiłowania zrzeszenia pracy umysłowej na Rusi [przemówienie na pierwszem posiedzeniu Towarzystwa Naukowego w Kijowie], Kijów 1918. Oświata na Rusi po rozbiorach. Wykład inauguracyjny na uroczystem otwarciu roku akademickiego d. 29 października 1917 r. w Polskiem Kollegium Uniw. w Kijowie, Wilno 1920. Historjografja Uniwersytetu Wileńskiego. Cz. 1, Wilno 1921 http://www.polona.pl/item/28981/2/. Wszechnica wileńska 1578-1842, Wilno: L. Chomiński 1921. W promieniach Wilna i Krzemieńca, Wilno: J. Zawadzki 1923. „W wielkim Lwowie”. Czego trzeba przestrzegać i o czem należy pamiętać w mieście. Krótkie streszczenie przepisów dotyczących codziennego życia mieszkańców miasta, zebrał i wyd. Ludwik Janowski, Lwów 1932. Słownik bio-bibliograficzny dawnego Uniwersytetu Wileńskiego, wyd. pod kier.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ludwik Janowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.