Dokładnie zapoznał się z metodami walki stosowanymi przeciwko IRA w Irlandii Północnej. Zdobytą wiedzę połączył z doświadczeniem taktycznym zdobytym w południowym Libanie. W utworzonej w ten sposób szkole prowadzono szkolenia piechoty do walki z partyzantką w obszarze górskim. Po wycofaniu się w maju 2000 roku Izraela ze „strefy bezpieczeństwa” w południowym Libanie, szkołę zamknięto. Szkoleniowców i doradców zatrudniono głównie w Brygadzie Golani, której naturalnym obszarem działań były przygraniczne tereny z Libanem. Po doświadczeniach II wojny libańskiej w 2006 roku ponownie otworzono Szkołę do Walki z Partyzantką. Na terenie sąsiedniego poligonu wojskowego wybudowano dokładną kopię typowej wioski libańskiej. Wioska składa się z 60 domów położonych wokół meczetu z wysoką wieżą minaretu. Żołnierze ćwiczą tutaj metody walki miejskiej, ze szczególnym naciskiem na techniki wykrywania bunkrów Hezbollahu i sieci podziemnych tuneli. Drogi są na tyle szerokie, że umożliwiają ćwiczenie współdziałania piechoty z pojazdami pancernymi w walce miejskiej. Niektóre szkolenia są przygotowane, aby nauczyć żołnierzy wykrywania i niszczenia ukrytych stanowisk wyrzutni rakiet. Prowadzą do nich kręte kamieniste ścieżki, a podczas szkolenia wykorzystuje się symulowane wystrzały rakiet oraz efekty wybuchów.