W grudniu 2011 Shorten został awansowany do najwyższej ministerialnej rangi, członka gabinetu, i otrzymał pod swoją pieczę kwestie związane z relacjami pracodawcy – pracownicy.
W czerwcu 2013, podczas kolejnego przesilenia na szczytach ALP, zdecydował się zmienić front i poprzeć Kevina Rudda, który odzyskał wkrótce później stanowisko premiera. Shorten został następnie członkiem drugiego gabinetu Rudda, gdzie kierował resortem edukacji. Po przegranych wyborach we wrześniu 2013 i przejściu ALP do opozycji, Shorten zgłosił swój akces do rywalizacji o przywództwo w partii. Jego kontrkandydatem był dotychczasowy wicepremier Anthony Albanese. Ostatecznie zwyciężył w wewnętrznych wyborach 13 października 2013, przejmując stery ALP od tymczasowego lidera Chrisa Bowena. Przywództwo zakończył 27 maja 2019.
Życie prywatne Shorten żyje obecnie w swoim drugim małżeństwie, jego żoną jest Chloe Shorten, z domu Bryce, córka byłej gubernator generalnej Australii Quentin Bryce. Wcześniej był żonaty z Debbie Beale, córką wieloletniego posła Liberalnej Partii Australii, Juliana Beale’a.
Przypisy
Bibliografia Strona oficjalna [dostęp 2013-12-23] Profil parlamentarny:
Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Australii Kategoria:Urodzeni w 1967 Kategoria:Ludzie urodzeni w Melbourne Kategoria:Politycy Australijskiej Partii Pracy