Wkrótce potem trafił do włoskiej niewoli. Uwolniony w 1919, przeszedł szkolenie pedagogiczne, umożliwiające podjęcie pracy nauczyciela w szkole podstawowej (uczył następnie w kilku wsiach austriackich, m.in. w Trattenbach). Podczas pracy nauczyciela krzyczał „Krautsalat!” („surówka”), gdy dyrektor grał na pianinie, i „Nonsens!”, gdy ksiądz odpowiadał na pytania dzieciMonk, Ray (1990). Ludwig Wittgenstein: The Duty of Genius. Free Press. ISBN 978-1-4481-1267-8 s. 196, 198..
Jednocześnie pracował on wówczas nad redakcją Traktatu logiczno-filozoficznego pisanego w wojennych okopach — który to Traktat był planowany jako praca mająca w sposób ostateczny rozwiązać wszelkie problemy filozoficzne; a także jednocześnie jako praca finalizująca Wittgensteinowską przygodę z filozofią.
Po wydaniu Tractatus logico-philosophicus w 1921, Wittgenstein pracował nadal jako nauczyciel (wydał Wörterbuch für Volksschulen w 1926), później jako ogrodnik przyklasztorny, by ostatecznie wrócić do Cambridge. mały|Ludwig Wittgenstein (ok. 1922)
Obrona doktoratu