Podczas okupacji niemieckiej, dzięki posiadanemu doświadczeniu medycznemu, opatrywał i leczył rannych partyzantów. Te umiejętności pozwoliły mu po wojnie na prowadzenie nielegalnej praktyki lekarskiej.
Po wojnie żył bardzo skromnie ze zwykłej emerytury starczej, gdyż władze komunistyczne nie uznawały jego przedwojennej emerytury wojskowej. Zmarł 20 lutego 1968 w Kielcach. Został pochowany w grobowcu rodzinnym Konopków na cmentarzu Starym w Kielcach.
Był żonaty, bezdzietny.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6775 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości z Mieczami – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie – 1922 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz.