Współcześni historycy sztuki wiązali ten motyw z ograniczonością techniki lub z niebezpieczeństwami postępu technicznego.
Kolej i most Great Western Railway (GWR) była jedną z prywatnych brytyjskich spółek kolejowych działających w XIX wieku; w 1844 uchodziła za najważniejszą z nich, dysponując najdłuższą magistralą w kraju pod jednolitym zarządem. Jej inżynierem został w 1833, w wieku 27 lat, Isambard Kingdom Brunel. Spośród ponad stu mil linii wybudowanych do 1844 Turner wybrał na temat obrazu pociąg przejeżdżający przez most na Tamizie, pomiędzy Maidenhead i Taplow. Zaprojektowana przez Brunela ceglana konstrukcja ma dwa główne przęsła o rozpiętości 128 stóp (ok. 39 m) każde – były to największe i najbardziej płaskie łuki ceglane, jakie kiedykolwiek zbudowano, i most uchodził za jeden z cudów techniki swoich czasów. Odcinek Londyn–Maidenhead otwarto dla ruchu 4 czerwca 1838.
W tle obrazu, cofnięty w głąb, widoczny jest także stary, trzynastołukowy most drogowy w Maidenhead, projektu Roberta Taylora, budowany od 1772. Według Egerton jego obecność może być świadomą aluzją do nieodwracalności zmian.