zapytany, dlaczego Turner namalował lokomotywę, odpowiedział krótko, że po to, by pokazać, co potrafi nawet z brzydkim tematem.
Interpretacje John Gage w monografii Turner's Rain, Steam and Speed (1972) argumentował, że sam tytuł obrazu wskazuje, iż Turner malował nie widok Great Western Railway, lecz alegorię sił natury. Pędząca lokomotywa bywa odczytywana jako symbol dynamiki nowych czasów, a łódź, postacie nad rzeką i oracz z konnym pługiem jako znak starego porządku – ery agrarnej; obraz interpretowano też jako zestawienie maszyny z naturą.
Egerton kwestionuje jednak założenie, że Turner musiał potępiać industrializację. Artysta od lat 20. XIX wieku regularnie korzystał ze statków parowych, a później z kolei, i w żadnym momencie życia nie zajmował stanowiska reakcyjnego. Odmienne odczytanie – obrazu jako protestu przeciw wtargnięciu kolei w krajobraz – reprezentowali m.in. Cosmo Monkhouse (1878) i David Hill (1993). Obie linie interpretacyjne pozostają obecne w literaturze przedmiotu.
Krytyka kolei jako zagrożenia dla krajobrazu była w tym czasie żywa w Anglii: William Wordsworth w 1844 publicznie sprzeciwiał się projektowi linii Kendal–Windermere, a Ruskin pisał, że podróż koleją nie jest podróżą, lecz wysyłką, niewiele różniącą się od bycia paczką.