Stan zachowania Obraz jest w dobrym stanie. Podobnie jak Ostatnia droga Temeraire'a (NG 524), nie był czyszczony – poza usuwaniem powierzchniowego brudu – od momentu wejścia do zbiorów w 1856. W 1966 konieczne było zdublowanie płótna z powodu łuszczenia się farby. Już w 1857 ówczesny dyrektor National Gallery Charles Lock Eastlake zwracał uwagę na nieczytelność kłębów dymu za lokomotywą i zalecał ich „nieznaczne wzmocnienie"; nie ustalono, czy jakiekolwiek retusze faktycznie wykonano – na powierzchni obrazu nie są one widoczne.
Grafika i oddziaływanie Obraz zrytował Robert Brandard na potrzeby wydawnictwa The Turner Gallery, publikowanego w zeszytach w latach 1859–1861; rycinę przedrukowano w „The Art Journal" w 1860. Brandard, który jeszcze za życia Turnera pracował pod jego nadzorem, świadomie doprecyzował detale celowo pozostawione przez artystę nieokreślonymi.
Niedokończona akwaforta Félixa Bracquemonda według tego obrazu, zatytułowana La locomotive, d'après Turner, została pokazana na pierwszej wystawie impresjonistów w Paryżu w 1874 (Société Anonyme des Artistes Peintres, Sculpteurs, Graveurs, etc., nr kat. 25, w jednej ramie z trzema innymi grafikami).