thumb|240px|RMS „Laconia” thumb|240px|Grób Stefana i Marii Przybylików na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Stefan Przybylik vel Stefan Przygodzki ps.: Gruch, Fonja (ur. 2 września 1918 w Kidowie, zm. 5 grudnia 2007 w Zakopanem) – żołnierz Armii Andersa i Polskich Sił Zbrojnych, oficer Armii Krajowej, kapitan łączności, więzień sowieckich łagrów, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari. Znajomość języków: rosyjski, niemiecki. Zwykły Znak Spadochronowy nr 2658, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1650.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną w Michałkowie i Państwową Szkołę Przemysłową w Bielsku, gdzie zdał maturę w 1939 roku i rozpoczął pracę w Walcowni Metali Kolorowych w Dziedzicach.
We wrześniu 1939 roku (do 7 września) pracował w Junackich Hufcach Pracy przy maskowaniu betonowych umocnień wojskowych nad Narwią. 17 września został rozbrojony przez wojska radzieckie w Konikówce, wzięty do niewoli, z której po 2 dniach udało mu się uciec i zbiec do Stanisławowa. Został ponownie aresztowany 17 października 1939 roku na stacji kolejowej Żeniec przez sowiecką straż graniczną w drodze do granicy polsko-węgierskiej. Osadzono go w więzieniu w Stanisławowie, skazano na 5 lat łagrów i zesłano do Workuty w okolicach Komi. Dotarł tam przez Archangielsk, Morze Białe, barką do ujścia Peczory, później 140-kilometrowym marszem.