Od 15 czerwca 1940 roku przebywał w rej. Teguldet (Tomska obłast.), od października do listopada 1940 roku – w Katta-Kurgun, od grudnia 1941 do stycznia 1942 roku – w kołchozie „Kines” (Szandlerskij rej., Kazachstan).

28 września 1941 roku został zwolniony po układzie Sikorski-Majski, 20 lutego 1942 roku w Czok-Pak wstąpił do Armii Andersa. 7 marca 1942 roku został przydzielony do 8 baonu saperów 8 Dywizji Piechoty. Od 25 kwietnia był w 1 kompanii szkoły podchorążych. Został ewakuowany, 30 kwietnia przekroczył granicę persko-iracką, 4 czerwca dotarł do Suezu, następnie od 6 czerwca 1942 płynął na pokładzie m/s „Mauretania” wraz z ok. 5 tys. Polakami 8 Dywizji Pancernej. 16 czerwca zawinął do Durbanu, a 19 czerwca 1942 roku do Pietermaritzburga (Afryka Południowa).

Od 23 sierpnia 1942 roku był w składzie eskorty 1800 włoskich więźniów do Wielkiej Brytanii na pokładzie statku „Laconia”. 12 września statek został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny U-156, w wyniku czego zginęło lub utonęło 2140 osób, w tym 31 polskich żołnierzy. Po 5 dniach dryfowania w szalupie 17 września podjęty przez francuski krążownik „Gloire”. Od 25 września 1942 roku był internowany w Qued Zem (Maroko).