Na ogół starała się rozmawiać z Niemcami dość zdecydowanie; jeden z nich określił ją jako die Hexe (czarownica).
Okres powojenny Po upadku powstania Irena Semadeni przebywała początkowo w okolicy Miechowa, a następnie wyjechała do Gdańska. W latach 1945–1948 zajmowała stanowisko adiunkta i kierownika Kliniki Stomatologicznej Akademii Medycznej, równocześnie uzupełniając wykształcenie stomatologiczne o pełne studia medycyny. Do egzaminów dyplomowych przystąpiła w roku 1948, a w roku 1950 obroniła pracę doktorską w dziedzinie ginekologii.
W roku 1950 została przeniesiona do Szczecina, gdzie od kilku lat tworzono Pomorską Akademię Medyczną. Była organizatorem Katedry Chirurgii Stomatologicznej i jej pierwszym kierownikiem. Wraz z dr. Tadeuszem Karnibadem organizowała Klinikę Chirurgii Szczękowej w powstającym wówczas na PAM Oddziale Stomatologicznym. W następnych latach pełniła funkcję kierownika tego Oddziału, w którym wychowała kilku późniejszych profesorów.
W roku 1955 została docentem, a w roku 1961 – profesorem nadzwyczajnym.