Stworzenie definicji empirycznej nie kończy się na ustaleniu wyróżników. Następny etap jej budowy polega na namyśle, w jaki sposób rozważana istota ma wylistowane cechy prezentować. Chodzi mianowicie o to, czy ma je mieć aktualnie, czy też wystarczy, że ma je potencjalnie.
Dopiero znalezienie wyróżników osoby moralnej i ustalenie sposobu spełnienia tychże pozwala na zastosowanie budowanej definicji. Zastosowanie takie przyniosłoby z kolei odpowiedź na pytanie, czy płody ludzkie należą do osób, a jeśli tak, to czy do osób aktualnych, czy potencjalnych.
Dla przykładu uznanie choćby konieczności spełnienia wymienionej powyżej listy wyznaczników w akcie oznacza, że nie przyznaje się statusu osoby moralnej płodowi ludzkiemu, który posiada je jedynie potencjalnie. Podobnie za osobę moralną nie zostałby wtedy uznany człowiek w stanie wegetatywnym.
Krytyka Lista wyróżników zazwyczaj jest podobna, opiera się na podobnych intuicjach etycznych. W podanym wyżej przykładzie wymienione wyznaczniki nie tylko stanowią cechy nie przysługujące płodom, ale także noworodkom ludzkim. Nie ma bowiem żadnych dowodów na posiadanie przez noworodka czy niemowlę ludzkiej świadomości odczuwającej ani samoświadomości.