Natomiast potoczna intuicja moralna (a na takiej miała się opierać empiryczna definicja osoby moralnej) zazwyczaj uznaje noworodki czy niemowlęta ludzkie za osoby.
Z drugiej strony opieranie się na intuicji może prowadzić do błędów. Dobry przykład stanowi tutaj dżdżownica. Zwierzę to, przecięte na dwie części, zwija się w konwulsjach. Zdaje się cierpieć. Jednakże silniej wygina się część dystalna, pozbawiona głowy i mózgu. Brane przez człowieka za dowody cierpienia skurcze wynikają po prostu ze zniesienia hamującego wpływu wyższych ośrodków nerwowych i nie można utożsamiać ich z odczuwaniem bólu. Nie ma w ogóle żadnych dowodów, by dżdżownica cokolwiek czuła i istnieją poglądy uznające, że jest ona pozbawiona zdolności odczuwania. Skoro więc intuicje prowadzą do wniosków błędnych, zachodzi potrzeba użycia jakiegoś miernika, który pozwoliłby na wybranie wyróżników. Część bioetyków sądzi że takiego biernika może dostarczyć jedynie odpowiednia teoria etyczna.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bioetyka