Pomimo niepodjęcia produkcji seryjnej, na wyposażeniu Wojska Polskiego znalazło się kilka armat wz. 25. W roku 1932 w posiadane działa wz. 25 uzbrojono cztery prototypy działa samobieżnego TKD. Armatę osadzono na specjalnym łożu, w nieosłoniętej od góry przedniej części kadłuba. Główne mechanizmy broni i obsługę chroniła stalowa tarcza ochronna. Poziomy kąt ostrzału był niewielki, zaś pionowy od −12° do +23°. Zapas amunicji wynosił 55 nabojów.
W zestawieniu posiadanego uzbrojenia z 23 stycznia 1936 roku wymieniono 4 działa wz. 25 „Pocisk”. Znajdowały się one w formacjach broni pancernej.
15 listopada 1937 roku rozkazem Ministra Spraw Wojskowych w składzie 10 Brygady Kawalerii utworzono dywizjon przeciwpancerny składający się z dwóch szwadronów zmotoryzowanych armat przeciwpancernych wz. 36 oraz plutonu specjalnego wyposażonego w cztery pojazdy TKD i dwa TKS-D. W 1938 roku pojazdy te w składzie 10 BK brały udział w zajmowaniu Zaolzia. Brak jest informacji o użyciu pojazdów TKD podczas kampanii wrześniowej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Działa piechoty Kategoria:Holowane działa przeciwpancerne Kategoria:Uzbrojenie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie armaty Kategoria:Polskie działa holowane