W 1937 otrzymał powołanie do odbycia służby wojskowej w Szkole Podchorążych Łączności w Zegrzu, zaś po trzymiesięcznym szkoleniu, z racji posiadania uprawnienia pilota szybowcowego, w styczniu 1938 celem dalszej edukacji przekierowano go do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie. Tam ukończył okres rekrucki, jako słuchacz zaliczył lotnicze przedmioty teoretyczne, po czym rozpoczął szkolenie praktyczne na lotnisku w Sadkowie – pilotował wówczas samoloty RWD-8, PWS-26 oraz Bartel BM-5. Po ukończeniu kursu pilotażu podstawowego, jako rezerwista otrzymał przydział do 6 pułku lotniczego we Lwowie. Od czerwca 1933 pracował jako kreślarz konstruktor w firmie Zieleniewski i Spółka w Krakowie. W tym czasie, w randze pilota rezerwowego, poprawiał swoje umiejętności lotnicze, wykonując loty na samolotach Potez w 2 pułku lotniczym w Krakowie. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1938/1939 został uznany przynależnym do gminy Sanok.