Metoda egzotyzacji natomiast kładzie nacisk na uwydatnienie różnic językowych i kulturowych oryginału, zbliżając czytelnika do kraju pisarza”Venuti, L. (1995). The Translator's Invisibility. New York: Routledge.. W udomowieniu tłumacz stosuje „przezroczysty”, płynny styl, po to, by tekst sprawiał wrażenie napisanego w języku docelowym, a nie jakby był tekstem przetłumaczonym z innego języka. Może to oznaczać pominięcie niektórych fragmentów tekstu lub dodaniu pewnej nadwyżki językowej, która uczyni tekst bardziej zrozumiałym i interesującym dla odbiorców przekładu. W egzotyzacji sytuacja jest odwrotna - tłumacz celowo zrywa z konwencjami języka docelowego, próbując zachować i oddać „egzotykę” oryginałuShuttleworth, M. & M. Cowie. (1997). Dictionary of Translation Studies. Manchester, UK: St Jerome Publishing. s. 59..
Interpretacja Udomowienie i egzotyzacja są często poruszanym tematem wśród teoretyków przekładu, ponieważ dotyczą one podstawowych elementów tłumaczenia: związków między tekstem pierwotnym a docelowym, wyborów tłumacza, reakcji odbiorców, a także różnic kulturowych. Lawrence Venuti w swoich tekstach z lat 90. wprowadził te dwa terminy, ale zostały one zaczerpnięte z koncepcji myślicieli niemieckiego romantyzmu.