Venuti podzielał preferencje swoich poprzedników do takich strategii tłumaczeniowych, które zbliżają czytelnika do pisarza, a nie na odwrót - pisarza do czytelnikaBelikova, A., Jänis, M., Kemppanen, H. (red.) (2012). Domestication and Foreignization in Translation Studies. Frank & Timme GmbH. s. 7.. W swojej książce The Translator's Invisibility: A History of Translation zauważa on, że anglojęzyczne tłumaczenia są głównie „udomowione”, a co za tym idzie, wynoszą wartości kultury docelowej ponad te obcej. Inny badacz przekładu, Itamar Ewen-Zohar wyjaśnia, że udomowienie będzie częściej stosowane w tłumaczeniach tekstów kultury słabej (np. polskiej) na teksty kultury dominującej (np. amerykańskiej), zaś egzotyzacja odwrotnie - wtedy, kiedy tekst jest przekładany z języka kultury silnej na język kultury słabejEwen-Zohar, I. (1978). Papers in Historical Poetics, in Benjamin Hrushovski and Itamar Even-Zohar (eds) Papers on Poetics and Semiotics 8. Tel Awiw: University Publishing Projects. s. 7-8.. Venuti podkreśla, że tak powinno być też w pierwszym przypadku, aby: „unaocznić obecność tłumacza poprzez podkreślenie egzotycznej tożsamości oryginału i ochronić go przed ideologiczną dominacją kultury docelowej”Yang, W. (2010). Brief Study on Domestication and Foreignization in Translation. Journal of Language Teaching and Research, Vol.