Historia Za jednego z prekursorów Ahl al-Hadis uznaje się Al-Buchari, autora zbioru hadisów Al-Dżami as-Sahih. Współcześni Al-Buchariemu uczeni, tacy jak Ibn Hadżar al-Askalani czy Ahmad ibn Hanbal, chwalili jego prace i według ich opinii kierowanie się hadisami było niezbędne, by być dobrym muzułmaninem. Ibn Hanbal w swoich pismach używał już określenia Ahl al-Hadis, z tym że nie określano tak wówczas odrębnego nurtu, ale ogół sunnitów, którzy przykładali dużą wagę do hadisów. Ówcześni zwolennicy hadisów stali w opozycji do MutazylitówArmstrong Karen, Islam: A Short History, seria Modern Library Chronicles, Modern Library, 2002, którzy propagowali alegoryczne odczytywanie Koranu. Współcześni Ahl al-Hadis chętnie odwołują się do wydarzeń z pierwszych wieków islamu, uważają je bowiem za dowód na to, że głoszone przez nich hasła mają na celu powrót do pierwotnych źródeł religii. Zwolennicy ruchu odwołują się również do działalności i poglądów Ibn Tajmijji, który uchodzi za prekursora współczesnego salafizmu. Ibn Tajmijja żył w XIII i XIV wieku i głosił potrzebę oczyszczenia islamu z obcych naleciałościShaykh ul-Islaam Ibn Taymiyyah, The Right Way, Darussalam, 1996.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ahl al-Hadis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.