Normy te z kolei powodują powstanie odrębnej obyczajowości oraz decydują o tym, które zjawiska kulturowe i w jakim stopniu zyskują obrzędowe i ceremonialne uwznioślenie, a nawet rozbudowane znaczenie symboliczne i mitologiczne. W tych sytuacjach zyskuje najbardziej obiektywne odbicie własny autostereotyp i stopień jego modyfikowania przez własne i cudze heterostereotypy, a zwłaszcza cudze heterostereotypy o własnej grupie. Taki autostereotyp, bez względu na to, w jakim stopniu jest zasadny, tworzy pewien wzór lub antywzór kulturowy, który ukierunkowuje społeczną świadomość i społeczne działania, nawet jeśli nie jest w pełni realizowany wzór taki jest historycznie zmienny i tylko w niektórych elementach kulturowo wspólny, a w niektórych subkulturowo, np. klasowo zróżnicowany; wzór taki może być wartościowany, choć nie uprawnia do wartościowania uznających go społeczeństw}.