VII wieku dzisiejszą Jordanię podbili Arabowie i stała się ona częścią muzułmańskiego kalifatu. W roku 1099 weszła na kilkadziesiąt lat w skład Królestwa Jerozolimy. Później była w rękach egipskich mameluków. W latach 1517–1918 terenami tymi rządzili Osmanowie.
Po I wojnie światowej obszary te przeszły pod kontrolę brytyjską na mocy systemu mandatowego Ligi Narodów jako część większego terytorium obejmującego Palestynę i Irak. W 1921 roku Wielka Brytania, która zdołała uzyskać od Ligi Narodów mandat nad tym terytorium, stworzyła na wschód od rzeki Jordan emirat Transjordanii. W 1945 Transjordania przystąpiła do Ligi Arabskiej. 25 maja 1946 Emirat Transjordanii formalnie uzyskał od Wielkiej Brytanii pełną niezależność i ogłosił niepodległość jako Królestwo Transjordanii. Jordania stała się królestwem rządzonym przez Abd Allaha ibn Husajna z rodu Haszymidów. Przy znaczącym wsparciu brytyjskim zbudował on podstawy instytucjonalne państwa, w tym struktury polityczne, administracyjne oraz Legion Arabski.