Dwa lata później w reakcji na utworzenie Izraela wojska jordańskie zaatakowały nowo powstałe państwo i zajęły Zachodni Brzeg (Cisjordanię) oraz Stare Miasto w Jerozolimie. Po zajęciu Zachodniego Brzegu i Wschodniej Jerozolimy Abdullah usiłował zdusić wszelkie ślady tożsamości narodowej palestyńskich Arabów. W odpowiedzi na to 8 września 1948 Liga Arabska prowadzona przez Egipt ogłosiła utworzenie w Strefie Gazy rządu Całej Palestyny. W 1949 roku podpisano zawieszenie broni, które de facto oznaczało porażkę Jordanii, gdyż było dla niej mniej korzystnie niż wcześniejsze ustalenia ONZ. W 1950 ogłoszono utworzenie Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego, do którego włączono nowo zdobyte ziemie palestyńskie czego nie uznały inne państwa arabskie. Zdobycze terytorialne Jordanii okazały się trudne do utrzymania w kolejnych dziesięcioleciach. W wyniku aneksji wschodniej Jerozolimy oraz Zachodniego Brzegu Jordanu ludność Transjordanii, licząca początkowo około 400 tysięcy osób, została zdominowana przez ponad 800 tysięcy Palestyńczyków, z których połowę stanowili uchodźcy z terenów zajętych przez Izrael. Spowodowało to znaczne obciążenie gospodarki oraz zagrożenie dla stabilności wewnętrznej z powodu napięć między Jordańczykami a Palestyńczykami.