mały|Grób Bolesława Olszewskiego i Wojciecha Maciejewskiego na cmentarzu Powązkowskim. Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 338-5-4). Działalność społeczna Wojciech Maciejewski współpracował od 1948 r. ze Związkiem Artystów Scen Polskich; od 1958 r. jako jego członek rzeczywisty. Kilka lat później wystąpił z inicjatywą ożywienia Sekcji Radiowej, która uprzednio istniała tylko na papierze. Jej członkami zostali reżyserzy, realizatorzy akustyczni, ilustratorzy muzyczni, a sporadycznie lektorzy i autorzy słuchowisk. Wkrótce przekształciła się w Sekcję Radia, Telewizji i Filmu, a Wojciech Maciejewski przewodniczył jej przez cztery kadencje.
Jednym z głównych zadań Sekcji była dbałość o podnoszenie kwalifikacji jej członków, a w konsekwencji – poziomu programów. Powstały komisje weryfikacyjno-kwalifikacyjne, które przyznawały uprawnienia reżyserskie i realizacyjne oraz dokonywały kategoryzacji pracowników. W szkołach artystycznych pojawiły się zajęcia „pracy z mikrofonem”, a np. Uniwersytet Śląski uruchomił Wydział Radia i Telewizji, kształcący reżyserów i realizatorów. Wykładowcami byli głównie członkowie wspomnianej Sekcji.