Publikował w zakresie botaniki, anatomii, geografii roślin, systematyki, paleobotaniki i cytologii. Jego prace ukazywały się w języku polskim, niemieckich, angielskim, czeskim. Był współautorem projektu polskiego mianownictwa botanicznego. Pełnił funkcję redaktora naczelnego „Acta Societatis Botanicorum Poloniae” (1938–1939), był redaktorem Sprawozdań Komisji Fizjograficznej PAU, Aktów Towarzystwa Botanicznego.

Po wybuchu II wojny światowej i przegranej kampanii wrześniowej 1939 zaangażował się w organizację żywności dla pracowników UJ. 6 listopada 1939 został aresztowany przez Niemców w ramach Sonderaktion Krakau wraz z innymi pracownikami naukowymi AGH i UJ. Przez trzy tygodnie był przetrzymywany we wrocławskim więzieniu, później został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Wolność odzyskał 9 lutego 1940, po czym powrócił do Krakowa. W późniejszym czasie jego stan zdrowia uległ pogorszeniu wskutek doświadczeń obozowych. W 1941 podjął pracę w niemieckim Głównym Urzędzie Leśnym. W 1942 ponownie aresztowany w wymiarze krótkotrwałym. Podczas okupacji niemieckiej angażował się w tajne nauczanie. Przed śmiercią zajmował się halami tatrzańskimi.