Bitwa o Mindoro – bitwa stoczona w trakcie wojny na Pacyfiku, w której brały udział wojska Stanów Zjednoczonych i Japonii. Wyspa Mindoro (w archipelagu Filipin) była obiektem uderzenia Amerykanów celem zajęcia lotnisk japońskich i wyeliminowania siły żywej w trakcie trwających walk o Leyte. Podobnie jak w przypadku poprzednich bitew wojska amerykańskie odniosły zwycięstwo, tym razem ze znacznie mniejszymi stratami, niż się spodziewano.
Oddziały United States Army, wspierane z morza przez United States Navy, a z powietrza przez US Army Air Forces (USAAF), dokonały desantu na Mindoro i pokonały stacjonujące tam siły Cesarskiej Armii Japońskiej (IJA). Japońska Cesarska Marynarka Wojenna nie stawiała większego oporu, z wyjątkiem samobójczych ataków kamikaze na okręty floty inwazyjnej. Lądowych sił japońskich na wyspie było niewiele i zostały pokonane w ciągu dwóch dni, przy czym wojska amerykańskie były aktywnie wspierane przez miejscową filipińską partyzantkę.
Amerykanie zajęli Mindoro by uruchomić tam lotniska, z których samoloty myśliwskie mogłyby operować nad północnymi obszarami wyspy Luzon, gdzie planowano następną wielką operację desantową na Filipinach.