Drzewołaziec (Pygarrhichas albogularis) – gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Pygarrhichas. Występuje w zachodniej i południowej Argentynie oraz środkowym i południowym Chile. Nie jest zagrożony wyginięciem. Monotypowy.
Taksonomia Ganek opisał po raz pierwszy Philip Parker King w roku 1831 pod nazwą Dendrocolaptes albo-gularis. Miejsca zebrania holotypu nie podano, ale prawdopodobnie były to okolice Cieśniny Magellana. Pierwotnie drzewołaźca uznawano za spokrewnionego blisko z rodzajem Xenops i pozostałymi garncarzowatymi szukającymi pokarmu w korze, jednak upierzenie i biogeografia tego gatunku sugerują, że było to błędne przypisanie. Pygarrhichas zdaje się być powiązany z rodzajem Aphrastura, zważywszy na upierzenie i zwyczaje w żerowaniu. G.R. Gray sugerował pokrewieństwo z rodzajem Dendroplex. Obecnie przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny drzewołaziec umieszczany jest w monotypowym rodzaju Pygarrhichas;