sam gatunek również jest monotypowy.
Nazwa rodzajowa pochodzi od greckich słów pugē, kuper, oraz arrhikhos – wiklinowy koszyk. Nazwa gatunkowa pochodzi od łacińskich słów albus, biały, oraz gula, gardło.
Morfologia thumb|lewo|240px|Rysunek autorstwa Johna Goulda Długość ciała wynosi 15–16 cm, z czego 5–6,9 cm przypada na ogon, zaś około 2,7 cm na dziób. Skrzydło mierzy 7,6–8,3 cm, skok 1,9 cm. Upierzeniem i kształtem drzewołaziec przypomina przedstawiciela Sitta, z wzorem na brzuchu jakiego nie posiada żaden inny przedstawiciel garncarzowatych. Boki głowy (od linii oczu w górę) czarnobrązowe, nieco ciemniejsze niż wierzch głowy. Jego matowobrązowa barwa przechodzi na grzbiecie w nieco jaśniejszą, niekiedy kasztanowatą, aż po rudawokasztanowy kuper i pokrywy nadogonowe. Pokrywy skrzydłowe ciemnobrązowe, obrzeżone rudo lub kasztanowo, szczególnie na końcówkach. Pokrywy lotek I rzędu ciemniejsze, zaś lotki są już bardzo ciemne, z obrzeżeniami barwy ochrowej do rudej. Lotki I rzędu tworzą rudokasztanowy pasek skrzydłowy. Rudokasztanowy ogon zaokrąglony, stosiny sztywne, na końcu zredukowane promienie tworzą „kolce” długości do 9 mm. Od linii oczu do piersi obecna jest barwa biała. Niższa część piersi i jej boki jak i boki ciała brązowawe. Pióra na brzuchu są brązowo obrzeżone, co tworzy wzór podobny do łuskowania.