Patio 29 zostało wpisane na listę zabytków Chile 13 lipca 2006 po wniosku Izby Deputowanych. Organ zajmujący się ochroną zabytków w kraju, Consejo de Monumentos Nacionales, zwrócił uwagę na wymyślne procedury, które miały zagwarantować potajemność i anonimowość pochówków. Podczas uroczystości Patio 29 zostało opisane jako symbol bolesnej historii kraju i miejsce, w którym powinno się przypominać o prawach człowieka. W Chile zabytki rangi państwowej są utrzymywane z funduszy rządowych, o ile sąd nie orzekł inaczej. Patio 29 jest pierwszym cmentarzem w kraju szczycącym się statusem zabytku.
W 2008 Consejo de Monumentos Nacionales ogłosiło konkurs architektoniczny na rewitalizację Patio 29. Wygrał projekt z siedmioma miedzianymi kolumnami, który połączył grób Víctora Jary z właściwym Patio 29. Do budowy użyto również prefabrykowanych cegieł.
Nawiązania kulturowe Ekshumacjom w kwaterze Patio 29 poświęcono dwa filmy dokumentalne: Patio 29: Histories of Silence i Fernando ha vuelto, który opowiadał o ekshumacji zwłok Fernando Olivaresa Mori, ponownym jego pogrzebie i postawie żony, gdy badania DNA zakwestionowały prawidłowość identyfikacji.