Edward Baran (ur. 13 lutego 1934 w Lesku, zm. 13 maja 2021 w Frédelin, Brissac-Loire-Aubance ) – polski malarz i twórca własnej techniki plastycznej papierów rozdartych (fr. papiers déchirés), wykładowca akademicki, od 1966 zamieszkały we Francji.
Życiorys Prawnuk Franciszka Barana, przybyłego przybył do Liska z Czerniowiec. Syn Józefy i Stanisława. Jego braćmi byli Józef oraz Bolesław Baraniecki (1925-2016), pracownik TVP, autor publikacji o Lesku, w tym książki pt. Opowieści leskie. Z pamięci i z fotografii z 2008. Z żoną Marią miał syna Piotra.
Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1956–1963 w Pracowni Malarstwa Artura Nachta-Samborskiego i w Pracowni Tkaniny Mieczysława Szymańskiego. Mieszkał w Warszawie przy ul. J. Słowackiego 5/13 m. 109. W 1966 wyemigrował wraz z żoną do Paryża, kilka lat później do Mougins na Lazurowym Wybrzeżu. W latach 1979–2001 wykładał malarstwo i tkaninę w Szkole Sztuk Pięknych w Angers.
Charakterystyka twórczości
Podczas studiów malował w duchu École de Paris, przygotował dyplom poświęcony martwym naturom Paula Cézanne’a. Następnie porzucił na kilka lat sztuki plastyczne na rzecz eksperymentów scenicznych i filmowych. Po przyjeździe do Francji - inspirowany ówczesną sztuką zachodnią, a szczególnie pracami grupy Supports/Surfaces – powrócił do malarstwa.