Dziekan Wydziału Rolniczego tej uczelni od 1954 do 1955, a w 1960 został profesorem zwyczajnym. Zasiadał w naczelnych władzach Towarzystwa Wiedzy Powszechnej i Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Na emeryturę odszedł w 1961 i dalej kontynuował działalność naukową, a także współpracował z przemysłem nawozów fosforowych.
Uchwałą Prezydium Rządu z dnia 29 lipca 1950 otrzymał Państwową Nagrodę Naukową III stopnia (zespołową) w dziedzinie nauk rolniczo-leśnych za opracowanie mapy gleb polskich w skali 1:1 000 000. 19 stycznia 1955 został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego..
Zmarł 27 listopada 1967 w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera H III-5-17).
Przypisy
Bibliografia